Showing posts with label góry. Show all posts
    Showing posts with label góry. Show all posts

    Monday, September 16, 2013

    10. Wakacje z duchami. Na tropach Inków... Zamek w Niedzicy. Zapora i Zamek Czorsztyn. Koniec.





    Będąc w Niedzicy nie sposób nie widzieć Zamku. A z Zamku widać drugi zamek. Bo są dwa. Jeden z Niedzicy, drugi w Czorsztynie. Pierwszy jest bardziej... w całości. Jednak ten w Czorsztynie jest bardziej klimatyczny. Częściowo wkomponowany w skałę. Żeby poczuć klimat tych stron, trzeba zobaczyć stary serial "Wakacje z duchami". Dużo się zmieniło od tamtych czasów.



    Zamek w Niedzicy


    Zamek w Czorsztynie
    Zwiedzania zamku w Czorsztynie nie zapomnę nigdy. Dlaczego? Bo odbyło się w 10 minut. Wjazd na parking. Na parkingu dowiadujemy się, że dla zwiedzających za darmo. Do zamknięcia pozostało 10 minut. Z parkingu na zamek biegiem. Wpadamy. Po drodze kiosk z biletami. Można jeszcze? !... Można. Mówi pani z kiosku. Udało się. che che. Potem szybki obchód i koniec. ;-)

    O historii tych budowli w internecie można poczytać wiele. Jednak jedna z historii warta jest przytoczenia w tym miejscu:

    Po przejęciu warowni przez Skarb Państwa, zamkiem (mowa o Niedzcy) opiekowało się Stowarzyszenie Historyków Sztuki podejmując w nim liczne prace konserwatorskie. W tym samym czasie, za sprawą znanego pisarza Jalu Kurka, wyszła na światło dziennie niesamowita wręcz historia związana z testamentem Inków. Źródeł tej nieprawdopodobnej historii należy doszukiwać się w połowie XVIII wieku, kiedy to Sebastian Berzeviczy, potomek rodu, który wybudował słynną węgierską warownię w Niedzicy, wyjechał do Ameryki Południowej. Tam poślubił Indiankę ze szlacheckiego rodu. Z tego związku przyszła na świat ich córka Umina. Około 1781 r. wybuchło powstanie Indian przeciwko Hiszpanom. Przywódcą powstania był Tupac Amaru. W tym czasie Umina wyszła za mąż za bratanka Tupac Amaru noszącego to samo imię. Powstanie odniosło klęskę, a jego przywódca został stracony. Bratanek wodza pozostał jedynym przedstawicielem, który mógł objąć tron Inków. Wraz z żoną Uminą, teściem Sebastianem oraz innymi wodzami indiańskimi, Tupac Amaru zabierają ze sobą część skarbów uciekł do Europy. Przez kilkanaście lat mieszkali w Wenecji we Włoszech. Tam w niewyjaśnionych okolicznościach Tupac Amaru został zamordowany. Sebastian Berzeviczy by chronić życie córki i wnuka Antonia, wyjeżdża z nimi na Węgry. Schronienie znaleźli na zamku w Niedzicy. Ówczesnym właścicielem zamku była rodzina Horvathów z Poloscy, która wyraziła zgodę na zamieszkanie uchodźców w zamku. Nie mieszkali tu jednak długo, gdyż i tu znaleźli ich prześladowcy. Umina została zasztyletowana i pochowana w krypcie pod kaplicą zamkową. Chory Sebastian powierzył opiekę nad swoim wnukiem Antoniem swemu bratankowi Wacławowi Benesz – Berzeviczemu. Akt adopcji został spisany w roku 1797 na zamku w Niedzicy, w obecności „Rady Emisariuszy Inków”. W akcie była mowa o testamencie Inków i ich skarbach zatopionych w jeziorze Titicaca w Peru. Wacław zabrał małego Antonia i wyjechali na Morawy. Przed śmiercią przekazał jeszcze dokumenty oraz pamiątki rodzinne swemu synowi i nakazał mu, aby sprawami związanymi z ich pochodzeniem nie zajmował się, gdyż to ponoć przynosiło nieszczęście. W ten sposób znikła tradycja związków rodzinnych z Inkami. W 1946 roku na zamku w Niedzicy pojawia się potomek Antonia – Andrzej Benesz z Bochni – i ponownie ujawnia się związek tego zamku z historią Inków. Według informacji znajdujących się w dokumentach, Andrzej Benesz, w obecności świadków wyciągnął ze schowka (znajdującego pod progiem zamku) ołowianą rurę. Znajdował się w niej bardzo zagadkowy dokument. Był to testament Inków spisany inkaskim pismem węzełkowym „Quipu”. Testament według przypuszczeń miał zawierać informację na temat skarbów Inków. Próbę odczytania pisma quipu podjął się prawnuk Antonia, Andrzej Benasz. Późniejsze losy quipu, jak również domniemanego skarbu Inków pozostają do dziś zagadką. Andrzej Benesz w 1975 r. ginie w wypadku samochodowym.
    http://www.zamek-w-niedzicy.pl/

    Ciekawa historia. Materiał na film. Szkoda że nie wykorzystana.

    Kilka obrazków z kamer w okolicy.

    I to już koniec wakacji z duchami w Pieninach. To był pobyt w sumie krótki, ale bardzo intensywny. Było bardzo fajnie :-)

    Saturday, September 14, 2013

    9. Morskie OKO i Czarny Staw pod Rysami.


    Kto był nad Morskim Okiem i jak prawdziwy turysta Ceprostradę do niego pokonał per pedes a nie w wozie, ten wie, że to trochę taka tatrzańska droga przez mękę. W górę i do tego asfaltem. Kupa ludzi i nisko przelatujące wozy załadowane ceprami. Ale po dotarciu na miejsce zapominamy o trudnościach bo widoki nader cudowne. Oczywiście, jeśli pominiemy te hordy turystów oblegające brzegi stawu. 




    Nad wszystkim półka skalna z Czarnym Stawem. Wstęp do szlaku na Rysy. Warto wejść i spojrzeć z góry na Morskie Oko i znajdujące się przy nim schronisko. A raczej restaurację w górach gdzie ceny z Warszawy a jedzenie z koszar... :-))))) "Polecam" naleśniki z bitą śmietaną. Na początku myślałem w swej niewiedzy, że to ciasto francuskie, ale zaraz zostałem wyprowadzony z niewiedzy. One po prostu się zeschły!

    No cóż, nie można mieć zawsze wszystkiego. Góry i tak same w sobie dostarczają tyle wrażeń, że te smakowe można uznać za nieważne.


    Na zakończenie muszę podziękować mojej towarzyszce podróży, która wykonała dużą część z zamieszczonych w relacji z wyprawy w kurki zdjęć. :-)

    Wednesday, September 11, 2013

    8. Dolina Kościeliska. Jaskinia Mroźna. Smreczyński Staw.

    Byłem kiedyś. Byłem teraz. Mam nadzieję, że jeszcze wrócę... ;-) Większość ludzi idąc Doliną Kościeliską, pomija odchodzące w bok dość trudne technicznie szlaki. I bardzo dobrze... che che.



    Smreczyński Staw


    7. Szczawnica. Palenica. Słowacja. Szczawnica.

    Kolejny post o zdobywaniu górskich szlaków. Tym razem trasa wiodła od Szczawnicy. Tutaj wjazd kolejką linową czy jak to zwą na górę. Czyli na Palenicę. Dalej, porzucamy mini Gubałówkę i udajemy się w kierunku Słowacji. Niby nic się nie zmienia. Krajobraz ten sam. A jednak jakoś mniej ludzi. Spokojniej. Czuć klimat naszych szlaków tatrzańskich, tych najwyższych. Może jest to spowodowane tym, że słowackie góry są większe i ludzie rozkładają się na metry kwadratowe z mniejszym zgęszczeniem? :-) Szlak bardzo malowniczy. Zatacza kółko wokół szczytów. Potem biegnie prawym brzegiem Dunajca, który widzimy podczas spływu. 










    Ciekawostka. Sam widziałem osobiście, jak koń jednego z dorożkarzy zrobił kupę. Następny, przejeżdżający w tym miejscu ją pozbierał... Niewiarygodne... ( Nie to niestety nie jest Polska ;-(

    Wynalazek...



    Koniec szlaku. Szczawnica.
    All in one. Exclusive...  
    Na koniec dodam jeszcze, że na koniec dnia, po całodniowej tułaczce warto wybrać się do Białki Tatrzańskiej aby zamoczyć swe strudzone ciało w ożywczych wodach termalnych. Baseny tam przednie i uciech wodnych dostatek. polecam. :-) Niestety z przyczyn technicznych relacji fotograficznej z tego miejsca nie udało mi się zrealizować. :-)



    Sunday, September 8, 2013

    6. Na tropach Kuchennych Rewolucji. U Zosi w Szczawnicy.


    Będąc na obcej ziemi dobrze jest spróbować miejscowych potraw. Idąc tym tropem będąc w górach trzeba zjeść kwaśnicę. W jednym ze swych programów Magda Gessler dotarła do Szczawnicy. Robiła rewolucję u Zosi. Rewolucja się udała tylko pacjent... Żarcik. U Zosi w programie było fajnie, ładnie i smacznie. Była Zosia, ale w jadłodajni nic po niej już nie zostało. Na ścianach tylko kilka fot z programu. Zdjęć Zosi na ścianie już nie ma. Jadłodajni też nie ma. Jest troszkę drogo. Ale w jakiej restauracji jest tanio? Wystrój po prostu, zwyczajny. Bez udziwnień ani fajerwerków. Po prostu normalnie. A jedzenie? Pyszne. Kwaśnica super. Szarlotka dobra. Makaron z czymś tam, dobry. Chociaż włoski. Kluski z czymś tam, dobre. Wybaczcie, ale szczegółów nie pamiętam. Może troszkę za mało na talerzu. "Exlusive"... Właściciel ten sam, bo siedział przy barze i konia własnym okiem tuczył... :-) Dodam, że firanki w oknach wyglądały na brudne, ale może to taki kolor sezonowy... :-)))))) No cóż.. nie każdy potrafi odejść od "tradycji".
    A tak w ogóle to ciekawe ile w tych programach prawdy a ile zwykłego show dla maluczkich? Polecam. Może ten tekst powyżej nie jest zbyt och i ach ale naprawdę warto tam coś zjeść ;-)


    5. Krościenko. Zamek. Trzy Korony i Sokolica. Krościenko.


    O tym, że w góry trzeba zabrać dobre obuwie można gadać i gadać a i tak na szlakach można spotkać nawet kwiatki na... szpilkach. Sam widziałem. No, ale cóż głupich nie sieją... Zwykle pewnie wygląda to tak. Rodzina znudzona jeżdżeniem do Władysławowa, wpada na pomysł, jedziemy do Zakopanego. Oczywiście wiedzą, że znajomi byli na Giewoncie. Giewont... Wesołe miasteczko... Krupówki... Plaża. W sumie brzmi podobnie. Jedna z wielu atrakcji czekających na turystę. A potem wygląda to tak: "maaaamo ja już nie mogę!!!". Weszliśmy.. phi takie to trudne? Ja byłam  w sandałach. (dobra pogoda, jeden dzień w górach). Albo wjechaliśmy kolejką na Kasprowy. A potem chodziliśmy po górach... Kasprowy w kółko. Wielu się tak pewnie udaje. Tylko pewnego dnia załamuje się pogoda, kamienie robią się śliskie, robi się ciemno... 
    Pieniny może nie są wysoko, ale moim zdaniem np. szlak na Sokolicę jest technicznie całkiem trudny. Polecam :-) Wcześniej byłem już na Trzech Koronach i na Zamku. Ale na Sokolicy było najfajniej :-) Byłem tam pierwszy raz. Długo by pisać... 



    Na Zamku.




    Widoki z Sokolicy.


    Pocztówka z Pienin.

    Saturday, September 7, 2013

    4. W górach. Spływ Dunajcem.

    Spływ Dunajcem. Jeśli jest pogoda to warto wybrać się na spływ Dunajcem. Jednak gdy robi się pochmurno i wietrznie to ta atrakcja staje się męcząca, nużąca i za długa. Spływ rozpoczyna się w Sromowcach a kończy w Szczawnicy. Generalnie. Bo można płynąć do Krościenka, ale trzeba czekać aż się uzbiera odpowiednia liczba chętnych na taką przedłużoną wycieczkę. Chyba jednak nie warto. To co zobaczymy do Szczawnicy dostarczy nam wrażeń wystarczająco by zakończyć imprezę w ogólnym zadowoleniu.

    Na brzegu w troszkę krzywej ambonie zaczajony z aparatem w ręku czyha fotopstryk. Poluje na dutki turystów, którzy nie są asertywni ;_))) Chociaż moim zdaniem, asertywność jest przereklamowana. Tak naprawdę asertywni możemy być tylko wobec osób, od których nie jesteśmy uzależnieni, bądź nam bliskich. Asertywnym można być tylko wobec tego kto jest inteligentny i ma poczucie sprawiedliwości. Wobec szefa najlepiej być wykrzyczanym che che. 

    Nad rzeką, czas można spędzać różnie. Można i tak...

    Można też tak...

    Taka forma spędzania czasu też jest fajna. Aczkolwiek zastanawiam się. Co by było gdyby się to tałatajstwo wysypało z tego gumiaka? Jak to pozbierać?
    W turystyce jak w polityce. Zdarza się, że ktoś mąci wodę kijem. Czy jak to tam się mówi.

    Pozostaje wtedy tylko uchlać się i iść spać... :-))))))) Żartuję
    Nie wiem, ale mam wrażenie, że na Słowacji jakoś ładniej, ciszej...?




    Hmmm? Tutaj czytelnicy posta komentarz niech sobie sami dopowiedzą :-)))))) 



    Koniec spływu. Szczawnica.
    Polecam. Warto.

☝